1۴مرداد 101 سالگی مشروطیت و روز همبستگی بزرگ وبلاک نویسان با دانشجویان دربند

اگر جامعه و رویدادهایی که درطی دورانها در آن رخ میدهد را موجودی زنده بدانیم و برای آن حیات و ممات قائل باشیم مسیر مشروطه خواهی و و مبارزه ملت ایران (راهی ناتمام) را هم میتوان به مثابه پیکری دید که در۱۰۰ سال گذشته دارای چالشها و فراز و فرودهایی بوده و همواره در چالشی فرسایشی با قدرتی مطلقه به حیات خود ادامه داده است.

اگر روزی محمد علی شاه قاجار مجلس را به عنوان نماد مشروطیت این ملت به توپ بست امروز مستبدان دارای داعیه مذهب دانشگاه را که نماینده باید در آن ساخته شود و به مراتب مقدس تر است و دانشجو را که کباده کسب علم و تقوی به دوش میکشد را با حملات گاه و بیگاه خود به توپ میبندند.اگر روزی نمایندگان و برخواستگان از توده های مردم را با کیفهای انگلیسی و آمریکایی به خدمت اربابان درمیآوردند امروز چمدانهای پرزرق و برق رانتهای میلیاردی و امتیازات طبقاتی است که از طرف دربار خلیفه به سوی چاکران و غلامان و تملق گویان سرازیر میشود.

پیکر نیمه جان مشروطه در طی قرن گذشته گاهی آنچنان جان یافته و مست از پیروزیها گشته و سپس زمان به او نشان داده که او نیز مثل ملت ایران تحت تاثیر احساساتش قرار گرفته و همه آن چیزی که در ذهن میپرورانده سرابی بیش نبوده است.

انقلابی که در ۷۲ سالگی مشروطیت رخ داد و بعدها بسیاری آن را غیرضروریترین انقلاب قرن دانستند اما به نظر نگارنده این غیر پخته ترین و احساسی ترین انقلاب قرن بود.

اگر حداد عادل در توصیف مشروطیت میگوید "مشروطه طفل نوپایی بود که به نامادری اش سپردند"باید گفت انقلاب اسلامی نوزادی بود که نارس به دنیا آمد تحت تاثیر احساسات  و بدون تفکر و پیش زمینه ای برای اینکه میتوان به غیر از پیروزی های سطحی به دستاوردهای بزرگ دیگری چون آزادی و عدالتی همه جانبه دست یافت در واقع به گفته اکبر گنجی"مادر انقلاب ابستن دموکراسی نمیتوانست باشد".

اما مشکل بزرگ امروز ما قرق شدن در دایره بی رحم تکرار تاریخ است و نسل امروز دوباره تحت تاثیر احساسات و با فریب دوباره از شعارهای پوپولیستی به انقلاب یا کودتا یا هر چیز دیگر ۳ تیر رسیدند و امروز چه زود در سوگ کرده خود نشسته اند.

اما تشابه بزرگ دیگری که میتوان بین انقلاب اسلامی ومشروطه به روی کار امدن و مدعی بودن کسانی است که در ابتدا برای این دو نهضت شمشیر را از رو بسته بودند و از طرف سران وقت کنار گذاشته شدند کسانی که مخالف مشروطه بودند یا کسانی که جمهوری اسلامی را برنمیتافتند و میگفتند سرنوشت انقلاب را به دموکراسی رای های بی ارزش نمیتوان واگذار کرد اما پس از گذشت چندی خود را صاحب و نظریه پرداز جنبشها معرفی کرده و تفکرهای مخالف را یکی یکی کنار زدند.

اما امروز نماینده واقعی و مشروطه واقعی را میتوان در دانشگاه جستجو کرد دانشجویی که بدون هیچ چشم داشتی در مسیر مشروطه که همان مبارزه در جهت کاهش قدرتهای انباشته شده است تلاش میکند دانشجویی که تحت تاثیر هیچ نظارت استصوابی بزرگی به این خانه بزرگ ملت(دانشگاه) راه یافته و در راه اهدافش دارد همه چیزش را فدا میکند.